parastoashgh

                       تو مثل داستان ها عجیبی

گناه من چه بود که گفتی

                       از این پس از نگاهم بی نصیبی.....

قسمی جز اون دل دو چشم نامسلمون که نداریم مارا باش.

به هواداری تو شیشه می خونه را شکستم نارفیق سنگ و شیشه دشمن من و تو که موندگاریم        ما را باش.

چشم خشکیده داره به ناودون کوچه حسادت میکنه.ما به ای بقض سمج گفته بودیم ابر بهاری ماراباش .

غزل کوچه ی ما قلندرای پیر عاشق که اینه. ما که سوار تابوت عشقیم  برو فکر تازه عاشقای پیاده باش                                          

                                              ما را باش  اونا را باش(z)

                                                        شقایق هست تو نیستی باید چه کرد؟؟؟؟؟؟

هر که زشتی کرد اجرش می دهند

باستان کاران تبانی کرده اند

عشق را هم باستانی کرده اند

هر چه انسانها طلایی تر شدند                                                                                         

عشق ها هم مومیایی تر شدند

اندک اندک عشق بازان کم شدند

نسلی از بیگانگان آدم شدند.

                                       چه بي تابم

چه غمگينم چه تنهايم

تو را هر شب صدا کردم

نمي بيني نمي خوابم
بيا تا باورت گردد

که بي تو کمتر از خاکم

ولي با تو به افلاکم
بيا با آرزوهايم

بسازم خانه اي در دل

سراغم را نمي گيري

مگر بيگانه اي با دل؟